Przejdź do treści

W dolnej Odrze zginęło prawie 90 proc. małży i ślimaków wodnych oraz 3,3 mln ryb

Spis treści

W dolnej Odrze zginęło prawie 90 proc. małży i ślimaków wodnych oraz 3,3 mln ryb. Straty w ichtiofaunie na całym odcinku Odry dotkniętym katastrofą wyniosły 1 650 ton, co stanowi 60 proc. biomasy ryb.

Podsumowaniem strat w populacjach ryb i mięczaków w dolnej Odrze podczas ubiegłorocznej katastrofy zajęła się dwójka naukowców – dr hab. Agnieszka Szlauer-Łukaszewska, prof. US, z Instytutu Nauk o Morzu i Środowisku Uniwersytetu Szczecińskiego i dr Dominik Marchowski z Muzeum i Instytutu Zoologii PAN, a także Łukasz Ławicki z Eco-Expert Szczecin i ekolodzy skupieni w Koalicji Ratujmy Rzeki: Jacek Engel, Fundacja Greenmind, Ewa Drewniak, Klub Przyrodników i Karol Ciężak z Towarzystwa na rzecz Ziemi. 

Wnioski przedstawili na łamach recenzowanego czasopisma „Science of the Total Environment” (DOI: 10.1016/j.scitotenv.2023.167898). 

Straty w ichtiofaunie

Badania autorów wskazują, że podczas katastrofy odrzańskiej zginęło 65 mln (88 proc.) małży z rodziny skójkowatych, prawie 150 mln (85 proc.) ślimaków wodnych, głównie skrzelodysznych i 3,3 mln ryb (1 025 ton). Straty w ichtiofaunie na całym odcinku Odry dotkniętym katastrofą oszacowano na 1 650 ton, co stanowi 60 proc. biomasy ryb.

Komentując 95-procentową śmiertelność populacji rodzimego gatunku małża – szczeżui pospolitej, autorzy ostrzegają o ryzyku wypełniania niszy po gatunku rodzimym i dalszego rozprzestrzeniania się w Odrze inwazyjnej szczeżui chińskiej, której populacja zmniejszyła się podczas katastrofy tylko o 15 proc.

Zalecenia badaczy

W informacji prasowej autorzy analiz zwracają też uwagę, że katastrofa ekologiczna o takiej skali śmiertelności organizmów wodnych nie była wcześniej udokumentowana w tej części Europy.

Rekomendują też odmienne – niż w forsowanej przez polski rząd specustawie odrzańskiej – zalecenia, dotyczące rewitalizacji ekosystemu Odry: wstrzymanie budowy lub odbudowy budowli regulacyjnych, poprawa monitoringu, rozpoczęcie renaturyzacji oraz wdrożenie rozwiązań mających na celu zminimalizowanie spływu biogenów i zrzutów wód zasolonych z przemysłu i zakładów górniczych.

Źródło: www.naukawpolsce.pl, fot. Bjoertvedt, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Udostępnij:

lub:

Podobne artykuły

Wisła

Ponad 82 tys. dni pomiarów stanów Wisły. Unikalna baza pokazuje, jak rzeka zmieniała się przez 225 lat

Tanystropheus

Tysiąc kości sprzed 240 mln lat. Miedary kryją największy na świecie zbiór szczątków tanystrofów

Widok na Rysy

Rzeki pogłębiły tatrzańskie doliny, a lodowce nadały im chakterystyczny wygląd

Wyróżnione artykuły

Popularne artykuły